اخبار

انواع صیفی جات سالم و خواص آن ها

انوع صیفی جات و خواص آن ها

با انواع صیفی جات و خواص آن ها آشنا شویم

صیفی‌جات (تابستانی‌ها)، به برخی از محصولات زراعتی گفته می‌شود که در بهار و اوایل تابستان کارهای مقدماتی آن انجام شده و حاصلش در تابستان یا اوایل پاییز به دست می‌آید، مانند خربزه، هندوانه و طالبی. به عبارت دیگر صیفی جات برخی از محصولات زراعتی هستند که کاشت، داشت و برداشت آنها در فصول گرم سال انجام می‌شود. از انواع دیگر صیفی جات، می‌توان از انواع کدو، بادمجان، فلفل، کلم، سیب‌زمینی، سیر، پیاز، ذرت، هویج، کرفس، باقلا و لوبیا سبز، گوجه‌فرنگی و خیار را نام برد که در ادامه به خواص آن ها می پردازیم. (منبع : ویکی پدیا)
بادمجان و خواص آن :

بادمجان دارای املاح و ویتامین هایی نظیر فسفر، منیزیم، کلسیم، پتاسیم، گوگرد، سدیم، کلر، آهن، منگنز، روی، مس، ید، و ویتامین های آ، ب، ب1، ب2، است. میوه نارس گیاه، طعم تلخ و نمکی دارد.
قسمت های دارویی بادمجان :

ریشه و شاخه های خشک شده و برگ ها می باشد.
خواص و اثرات دارویی بادمجان :

بر اساس نظر حکمای سنتی بادمجان گرم و بسیار خشک است و دارای خواص کم کننده ی التهاب و ورم، ادرار آور، ملین، مسکن درد سر، اشتها آور، مقوی معده، باز کننده انسداد و گرفتگی مجاری عروق، نرم کننده، رفع کم خونی است.

بادمجان در موارد درمان احتلام در شب و خونریزی های روده ای و سایر خونریزی ها، سرماخوردگی، زکام، تنگی نفس به کار می رود. که به علت داشتن آهن در موارد کم خونی و رفع آن هم مصرف می شود. اگر با روغن سرخ شود کمی لینت (کارکرد شکم) دارد و با سرکه قابض و ادرار آور است و مسکن دردهای گرم است، بادمجان خوشبو کننده عرق بدن است و بدبویی بدن را بر طرف می کند.

این ماده غذایی اثرات بسیار خوبی بر روی کلیه، امعا، احشا، غدد معدی و روده ای، کبد و لوزالمعده دارد و به ویژه اگر خام خورده شود.
نکته :

بادمجان نارس دارای سمی به نام سولانین است و حتی حیوانی که آن را بخورد، شیرش مسموم است.
افرادی که دچار یبوست، سو هضم، بواسیر هستند نباید از بادنجان زیاد مصرف کنند زیرا دانه ها ایجاد یبوست و سو هضم می نمایند.
همچنین در بیماران کبد و طحال انسداد ایجاد می کند و مصرف زیاد آن درجه قلیلایی بدن را افزایش می دهد.
خوردن بادمجان به تنهایی ممکن است سبب درد پهلو، زهار (آلت تناسل مرد یا زن و حوالی آن که موی از آن روید.)، درد چشم شود به این دلیل باید آن را با گوشت و روغن گاهی با سرکه طبخ و مصرف نمود.

دیگر خواص بادمجان :

برای مبتلایان به سنگ های ادراری می تواند مفید باشد چون باعث به حرکت درآمدن سنگ و در نهایت دفع آن می شود. در طب سنتی از تخم بادمجان به عنوان دارویی مفید برای زکام و سرماخوردگی یاد شده است.

بادنجان برای مبتلایان به کک و مک و پیسی مفید بوده، برای این منظور بادمجان را همراه با پوست در آب پخته سپس کوبیده و صاف کنید و حاصل صاف شده را با روغن زیتون آنقدر بجوشانید تا آب بادمجان بخار شود و فقط روغن باقی بماند از این محلول روزی چند بار بر محل بمالید و تا یک سال رنگ پوست طبیعی خواهد شد.

برگ بادمجان به صورت ضماد نرم کننده پوست و به جهت سوختگی ها، آبسه و درمان بواسیر، مورد استفاده قرار می گیرد، خوردن کلاهک نیز ضد بواسیر است. اگر بادمجان را سوزانده و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنید و به زگیل بمالید، زگیل کنده می شود. بادمجان کبابی روی آتش دارای اثر مسکن و آرام کننده می باشد.
انواع صیفی جات و خواص آن ها
چغندر :

این گیاه دارای ریشه ای حاوی مواد قندی می باشد. برگ های بزرگ چغندر در روز در برابر نور و اشعه خورشید، ساکاروز ساخته و در شب به ریشه می رود و در آنجا ذخیره می شود، به همین دلیل برگ چغندر در شامگاه شیرین و در صبح بی مزه است، بنابراین برگ آن در صبح جز سبزی های خنک بوده و در عصر خنکی کمتری دارد.

چغندر دارای ویتامین آ و ب و ث و همچنین ارسنیک، روبیدم، مواد ازته، قندی، آهن و کلسیم است.
خواص درمانی چغندر :

مقوی قلب، ضد تب، خواب آور، ضد سرفه، ضد ورم حنجره، ضد روماتیسم و ضد حصبه می باشد. برای درد مفاصل و نقرس، تقویت استخوان ها، درد کلیه، زیاد کردن نیروی حافظه و اعصاب، مفید بوده و از بیماری جذام جلوگیری می کند.

شستن سر با جوشانده برگ چغندر باعث از بین رفتن چربی و شوره سر می شود و آب آن برای التهاب مثانه و رفع یبوست و بیماری های پوست مفید است و تامین کننده عناصر معدنی بدن و انرژی زا است.
نکته :

باید توجه داشت که زیاده روی در خوردن چغندر ممکن است در ایجاد سنگ کلیه و مثانه موثر باشد، از این رو کسانی که به این بیماری ها دچارند باید از خوردن چغندر و برگ های آن بپرهیزند.
شلغم :

شلغم دارای فسفر، ید، گوگرد، موتد نشاسته ای، مواد ازته، مواد چرب، کمی ارسنیک، روبیدم، ویتامین های آ، ث، تیامین، رایبوفلاوین، نیاسین، هیدراتهای کربن، منیزیم، کلسیم، فسفر، آهن، پتاسیم می باشد.
خواص و اثرات دارویی شلغم :

دارای طبع گرم و مرطوب است. ادرار آور، مهیج قوای جنسی، دافع سنگ و شن کلیه و مثانه، ملین سینه، تقویت نور چشم، میکروب کش، پایین آورنده ی فشار خون، آنتی بیوتیک، مقوی رحم است، و در موارد سرفه و سیاه سرفه، بیماری های پوستی، گلو درد، سرماخوردگی، نقرس، زیاد کننده ی ترشح اسپرم کاربرد دارد و نفاخ است.

از دانه شلغم، روغنی به دست می آید که اثر نرم کننده و ملین و ضد نفخ دارد، و مصرف آن باعث پیشگیری از قولنج های کبدی و کلیوی می شود.

خوردن جوشانده ی شلغم برای برفک دهان اطفال مفید است. همچنین برای تقویت رحم و امادگی پرورش کودک و نیرو بخشیدن به تخمدان ها مفید است.
نکته :

در گرم مزاجان، مصرف شلغم ایجاد نفخ و سر درد می کند که برای درمان باید سکنجبین بخورند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *